Loks er baráttan á enda...Arna Fríða Ingvarsdóttir

Elsku mamma. Loks er baráttan á enda. Eins og þetta er erfitt þá er þetta þvílíkur léttir. Það er ekki góð tilfinning þegar einhver nákominn manni er mikið veikur. Það er ekkert sem maður getur gert. Nema jú, vera til staðar. Ég var til staðar fyrir þig mamma mín. Ég hugsa til sunnudagsins þegar við vorum að keyra á tónleikana hans Árna og þú varst að ræða það við mig að þú vildir skrá þig út af líknardeildinni. Við ræddum þetta af mikilli ró. Þú spurðir mig hvort ég væri ósammála og ég sagði að sjálfsögðu bara eins og mér fannst. Já. Ég er ósammála. En ég skildi þig samt vel. Hver vill vera þarna vitandi hver endalokin eru. Stelpurnar á líknardeildinni hugsuðu svo vel um þig. Puntuðu þig svo vel fyrir tónleikana. Þú varst svo fín. Hálfsofandi en samt glæsileg að venju. :) Þær tala svo fallega um þig. Þú varst svo skemmtileg. Ein sagði mér að einn daginn hefði hún komið inn og þá hefðir þú verið hárkollulaus. Þú varst að velta fyrir þér hvar kollan væri og þá lá hún á gólfinu. Þá datt út úr þér, „það er eins gott að maður var ekki að sofa hjá núna“... Stutt í húmorinn eins og er hjá okkur öllum. Það var gott að þú hafðir húmor fyrir þessu. Það hefði nú samt verið frekar fyndið ef þú hefðir verið að sofa hjá... Ég ímynda mér upplitið á viðkomandi - he he... Elsku mamma mín, góðu  minningarnar eru að læðast inn. Ég hafði svo miklar áhyggjur af því að ég væri búin að týna þeim en þær eru þarna... Elsku mamma mín - Guð geymi þig og varðveiti þig. Ég elska þig.

Litla stelpan þín...

Elsku mamma mín...Arna Fríða Ingvarsdóttir

Elsku elsku mamma mín. Rosalega er ég glöð að við áttum þessa tvo frábæru daga á miðvikudaginn og fimmtudaginn. Það var frábært að fá þig í heimsókn og fá að punta á þér neglurnar, og lita á þér augabrúnirnar og hreinsa aðeins á þér húðina og sitja bara og spjalla smá heima. Þú þurftir svo að komast út af líknardeildinni. Vissirðu að dagurinn væri að koma? Hvernig getur verið mögulegt að vera í Hagkaup og Smáralind á fimmtudegi og liggja svo fyrir dauðanum á mánudegi. Þetta gerist allt svo óhugnalega hratt. Þrjóskan í þér líka að koma á tónleikana á sunnudagskvöldið. Ég er samt svo ánægð fyrir þína hönd að þú hafið látið þig hafa það. Þú þurftir að kveðja Árna og ég skil það svo vel að þú hafir viljað koma. Það var samt svo erfitt að horfa upp á þig sitja við hliðina á Guðna hálfsofandi. Við að farast úr áhyggjum yfir því að þú mundir detta úr stólnum. Finnst það reyndar frekar fyndið. Þér hefur áreiðanlega fundist við vera klikkuð. Alltaf að spurja. Mamma mín, ertu nokkuð að detta. Óþolandi lið...

Já...Arna Fríða Ingvarsdóttir

Ég er heima í dag - meika ekki að fara í vinnuna. Var á líknardeildinni í morgun á smá fjölskyldufundi. Mamma vill ekki vera á líknardeildinni því henni finnst eins og það sér verið að loka hana inn á hæli. Hún gerir sér engan veginn grein fyrir því hversu veik hún er og heldur að hún geti bara búið ein eða verið hjá ömmu og afa eða einhvers staðar annars staðar. Það er því miður ekki þannig. Hún er rosalega veik og verður veikari með hverjum deginum. Greyið mamma mín... Hún gerir sér alls ekki grein fyrir stöðunni. Er ekki alveg með fulle fem og heldur að hún sé þarna bara í smá tíma og fari svo bara hress heim... Við fengum hana allavega til að samþykkja að vera þar áfram. Þetta tók samt hrikalega á... Henni finnst við öll svo vond við sig og er náttla snillingur í því að segja okkur það... Málið er náttla það að hún hefur alla sína ævi stjórnað öllum í kringum sig en núna er það ekki alveg að virka og hún er búin að missa stjórnina. Við erum öll svo óþekk - viljum bara ekki gera eins og hún segir.

Hún er allavega á líknardeildinni núna og mér líður betur því þar finnst mér hún í öruggum höndum. Erfiður tími framundan en maður verður víst bara að taka einn dag í einu í þessari stöðu.

Talsamband við himnaríki gegnum tóbaksdós... hmmm...Arna Fríða Ingvarsdóttir

Æi...
Held að mamma sé alveg að missa það núna. Æi. Hún er orðin svo rugluð greyið. Það er eins og hún hoppi inn og út. Hún er í lagi eina mínútuna og þá næstu er hún alveg úti á túni.
Í gær fór hún inn á spítala. Henni leið alveg hræðilega illa og ég og Halla hringdum á sjúkrabíl. Sjúkraflutningamenninrnir skoðuðu hana á staðnum og vildu endilega senda hana niður á hringbraut þar sem hún var með óeðlilegan hjartslátt og bara alls ekki hress. Hún vildi sjálf fara. Hafði beðið Höllu um að keyra sig niðreftir en treysti sér ekki í bilinn svo við hringdum á sjúkrabíl. Ég lét bráðamóttökuna vita að hún væri að koma þannig að þegar við komum á spítalann fór hún beint inn á stofu. Það var mjög þægilegt. Engin bið og ekkert ves... Hún fór allavega inn á stofu og ég og Halla sátum hjá henni í nokkra tíma meðan verið var að skoða hana. Hún gerði ekki annað en að kvarta undan spítalanum og á endanum vildi hún alls ekki vera þarna en lofaði okkur samt þegar við vorum að fara um háflfjögur að hún væri nú ekkert á leiðinni heim. Yrði þarna í nótt... Halla greyið var alveg dauðfegin því hún þurfti bara að fá breik frá henni. Hetjan hún Halla að búa með mömmu alla daga. ÉG myndi bara DEYJA. Hún er svo erfið. Erfið, erfið, erfið og aftur erfið. Við á leiðinni í stelpupartý um kvöldið og Halla var mjög ánægð að þurfa ekki að hafa áhyggjur af mömmu. Hún yrði á spítala. YEAH RIGHT. Hún hringdi klukkan sex og vildi láta sækja sig og Halla þurfti að sjálfsögðu að sækja hana. Ekki hægt að sækja hana bara ekki. Arg. Finnst að það ætti að vera hægt að hlekkja fólk við sjúkrahúsrúm. Hún hefur ekkert heim að gera. Getur ekki séð um sig sjálf. Er alveg kolrugluð inn á milli þess sem hún snappar inn í nokkrar sekúndur inn á milli. Hún drekkur eins og svín sem er ekki beint að afrugla hana. Andvarp. Hún er rosalega erfið. Ef þetta er það sem mun verða þá vil ég að þessu ljúki sem fyrst. Það er ekki hægt að bjóða neinum upp á að umgangast hana eins og hún er og það er hræðilegt fyrir hana greyið elskulegu mömmu mína að vera í þessu ástandi. Það er hrikalegt að horfa upp á þetta. Ég vorkenni henni svo mikið en síðan fer hún algjörlega í mínar fínustu fínustu taugar og þess vegna er þetta svo erfitt. Það er einhvern veginn ekki hægt að elska hana. Hún leyfir manni það ekki. Allavega þá fór Halla með mömmu til ömmu og afa. Hún var þar í nótt en við þurftum að sækja hana áðan því hún var stórundarleg. Var að hringja og biðja um lyfin sín - ehhh - hringdi og sagðist vanta gsm símann sinn því að hún hefði ekkert til inntöku þarna. ÉG vissi ekkert hvað hún var að tala um - ha. Símann til innntöku. Hún er rosalega utan við sig. Veit ekkert hvað hún ætlar að segja - maður þarf að bíða í símann og vera mjög þolinmóður til að vita hvað hún er að reyna að segja og á endanum er það bara eitthvað bull. Vantar símann sinn til inntöku. Hmmm... Hún hafði reynt að hringja í Ingólf heitinn frænda úr tóbaksdósinni hennar ömmu fyrr um daginn. Greyið mamma mín. Ég vona að þessu ljúki sem fyrst þín vegna og okkar hinna. Það er skelfilegt að þurfa að horfa upp á þig svona. Þú ert erfiðasta manneskja í heimi að elska og hefur alltaf verið en ég elska þig samt. Elsku mamma mín :(

Já...Arna Fríða Ingvarsdóttir

Já. Mánudagar eru nú aldrei neitt skemmtilegir dagar og í dag er einmitt mánudagur. Mann langar alltaf í einn dag enn í frí en svona er þetta. Life goes on...

Hlakka samt hrikalega til....Arna Fríða Ingvarsdóttir

Bara vika þar til Halla systir kemur heim. Ég hlakka svo HRIKALEGA til... Ég sakna hennar svo... :)

Einn dagur í einu...Arna Fríða Ingvarsdóttir

Dagurinn í dag er búin að vera dáldið erfiður. Ég reyndar tók af skarið og fór til heimilislæknisins míns LOKSINS. Lét kíkja á fótinn minn sem varð reyndar fæturnir mínir þar seem þeir eru báðir í tjóni. En allavega - ekkert að þeim sem betur fer. Bara bíða og leyfa þessu að líða hjá. Er orðin dáldið þreytt á því en þannig er það. Ég nebbla þurfti að rjúka fram úr rúminu eina nóttina þegar hún Edda mín vaknaði grátandi og fattaði ekki að annar fóturinn á mér var heltekinn af þvílíkum náladofa og af þeim sökum algjörlega DOFIN eins og orðið felur í sér. Ég allavega stökk á fætur og hrundi jafnhratt niður og fóturinn fór allur í keng undir mig... Síðan þá er hann búinn að vera að drepa mig og ég síhaltrandi... Verð víst bara að bíða efir að þetta líði hjá. Búið að vara í 2 mánuði en aftur -  þannig er það. Ég lét líka taka blóðprufu og athuga allt sem mögulega gæti komið fram í þannig. Svo fór ég í lungnamyndatöku þar sem að ég er heltekinn af því að ég sé áreiðanlega komin með lungnakrabba eins og mamma. Maður getur aldrei verið of viss... Niðurstöðurnar koma eftir 2 daga... Ég er nebbla búinn að vera með sviða yfir brjóstinu í nokkra daga ja eða svona 2-3 vikur og á erfitt með að anda stundum og svona... Læknirinn tjáði mér að þetta væri bara stress. Lungnamyndin sýnir vonandi að hún hefur rétt fyrir sér. Kommer í lys... :)
Dagurinn byrjaði sem sagt á því að mamma hringdi og spurði mig hvernig það væri að vera í fríi. Ég náttla var ekkert í neinu fríi. Stelpurnar bara hjá pabba sínum í kvöld og ég hafði sagt henni það að ég yrði laus eftir vinnu og hún tók því eins og ég væri í fríi. Ég útskýrði þetta bara fyrir henni en varð ekki alveg sama þegar hún hringdi aftur um einum og hálfum tíma seinna og spurði mig hvort ég væri með gesti. Ég sagði henni náttla bara aftur að ég væri í vinnunni og sagði henni það líka í þriðja skiptið sem hún hringdi. Hún er líka búin að hringja í mig svona 5 sinnum til að spyrja mig hvort ég sé með lyklana af íbúðinni og ég svara henni alltaf eins - Nei mamma mín. Ég lét þig fá lyklana um daginn. Svo fór ég bara og sótti lykla niður í Öryrkjabandalag í dag til að smíða eftir og næst þegar hún hringir þá segi ég  bara - Já mamma mín. Ég er með lyklana. :) Hún man ekkert, borðar ekkert. Fer inn og út af spítala. Vill ekki vera þar - sem er nú kannski skiljanlegt.
Stundum skil ég alls ekkert hvað hún er að segja og ég reyni eins og ég get að vera þolinmóð við hana en það er bara erfitt svona lengi. Þetta er farið að taka mikið á. Mig langar að gráta á svona klukkutíma til tveggja tíma fresti en ég meika vinnudaginn og fæ oftast spennufall í bílnum á leiðinni heim og græt eins lengi og ég get. Verð að vera búin að jafna mig áður en ég kem á leikskólann að sækja Eddu og áður en ég hitti Heru. Ég vil alls ekki að þær sjái þetta á mér.
Edda er svo mikið krútt. Í gær hringdi Einar hennar mömmu og var eitthvað að tuða yfir henni. Ég sagði honum bara að ég gæti ekki verið að blanda mér í þeirra samskipti. Þau hegða sér eins og 2ja ára krakkar. Hún sagði þetta, bla bla bla, og svo talaði ég við hana og hún klagaði hann og á endanum fékk ég nóg og tók smá kast á hana... Hún reyndar tók því ekki illa. Það var eins og hún hefði áttað sig á því hvað þetta væri asnalegt. En allavega að símtalinu loknu fór ég að hágráta og litla 2ja ára skottið mitt stóð og horfði á mig og spurði svo - mamma mín, er allt í lagi og svo kom hún og knúsaði mig. Vá hvað ég er heppin að eiga þessar stelpur mínar. Ég veit ekki hvar ég væri án þeirra.
Ég hlakka til í fyrramálið. Ég er að fara í viðtal hjá Sálfræðingi og ég virkilega þarf á því að halda. Tilfinningarnar í kringum þetta dæmi allt saman eru hrikalegar. Ég er rosalega sorgmædd en síðan vona ég bara að þessu ljúki sem fyrst því að ég bara hef ekki orku í að standa í þessu. Það er hrikalega erfitt að horfa upp á mömmu sína bara smám saman visna og verða ekki að neinu (grát) :(

Mamma...Arna Fríða Ingvarsdóttir

Einar hringdi í mig um 6 leytið í dag og sagði mér að mamma væri komin niður á spítala. Ég fékk sting í magann þegar síminn hringdi og ég sá númerið á skjánum. Vissi strax að eitthvað var að því að hann hringir aldrei í mig. Það er svo skrítið hvernig ég er að díla við þetta. Það er einhvern veginn eins og ég bara yfirgefi mitt andlega sjálf. Veit ekki hvort þetta meikar eitthvað sens. Ég er bara einhvern veginn dofin. Þetta er samt svo skrítið af því að ég hafði það á tilfinningunni í allan dag að eitthvað væri að... Hugsaði mikið til mömmu í dag og var einmitt að hugsa um að ég ætti að tékka á henni þegar hann hringdi. Ég ákvað samt að taka því aðeins rólega og slaka aðeins á. Fór í ljós og eftir ljós fór ég til mömmu niður á spítala. Á leiðinni á spítalann fékk ég smá grátkast í bílnum. Þetta er andskotanum erfiðara. 

Jólin koma...Arna Fríða Ingvarsdóttir

Ja woll... Laugardagur og jól eftir tvo daga. Vá hvað tíminn líður stundum hratt. Stelpurnar eru hjá pabba sínum um helgina sem er voða fínt því ég á eftir að gera heilan helling fyrir jólin. Er alveg að fara að standa á fætur og gera jólahreingerninguna. Reyndar bara létt þrif þar sem ég tók allt í gegn í lok nóv. Þvo rúmföt og skúra og eitthvað svona skemmtó - víííí...
Svo eru það jólagjafainnkaupin. Ég er einhvern veginn ekki með andann yfir mér í þeim málum. Veit ekkert hvað ég á að gefa fólki. Þarf að komast í stuð til þess. Kaupstuð. Er reyndar búin að kaupa allar mikilvægustu gjafirnar þannig að þetta er nú alveg í góðu lagi.
Svo þarf ég líka að vinna aðeins um helgina. Ekki það sem ég hefði kosið en lífið er nú ekki alltaf eins og maður vill hafa það. Það er bara að bíta á jaxlinn og drífa þetta af... Klárast alls ekki með því að hugsa um það. :)
Læt þetta duga í dag - hef svo sem ekkert að segja. Þá er betra að þegja. :)

Sunnudagur og snjókoma...Arna Fríða Ingvarsdóttir

Vá, frábært og æði. Það byrjaði að snjóa. Ég elska snjóinn. Fæ smávegis á tilfinninguna að það séu að koma jól... En þau eru svo sem að koma. Ég er hérna heima að gera jólahreingerninguna... Brjálað stuð. Er að fara í gegnum föt sem ég tók og tróð inn í alla skápa þegar ég flutti í mína yndislegu íbúð í júní. Það var nú alveg kominn tími á að græja þetta dót eitthvað. Ég er búin að fylla kjallarann af einhverju rusli sem ég þarf að fara með á sorpu og verð áreiðanlega ekki mjög vinsæl af nágrönnunum þar... Who gives... Held það deyji enginn... Fer með þetta í dag eða í vikunni. Ég keypti mér nýja borðstofustóla í gær þar  sem ég átti enga og var með stóla frá mömmu sem allir eru í henglum þannig að ég er í skýjunum. Fékk smávegis peningagjöf frá ónefndum aðila og ákvað að reyna að nota hana skynsamlega. Finnst mér hafa tekist vel til þó það sé búið að taka mig nánast 4 mánuði að ákveða hvað ég vildi kaupa fyrir peninginn. :) Sumir eru greinilega aðeins lengur en aðrir að ákveða sig...
Ég þarf alltaf að hugsa hlutina svo lengi og svo þegar ég er loksins búin að ákveða mig þá er yfirleitt það sem ég ákvað að kaupa ekki til lengur og kemur ekki aftur... Þá koma aðrir fjórir mánuði í að bla.... bla... bla...
Jæja. Það er best að halda áfram þessari frábæru tiltekt hér... Verð að nota daginn vel þar sem ég slaufaði öllu sem ég ætlaði að gera í gær og það þýðir að sjálfsögðu að ég þarf bara að gera það í dag... Hmmm... Á morgun segir sá lati... eða... sá þreytti kannski :)